“મંજુષા”

મંજુષા

 

ભેટ તેં આપી હતી મંજુષા;

હ્રદયને ચાંપી હતી મંજુષા.

 

લાગણીના ફૂલ તાજા મઘમઘે;

બાગ સમ વ્યાપી હતી મંજુષા.

 

સ્પર્શથી સ્પંદન અનેરા જાગતા;

યાદની સરિતા ઉછળતી મંજુષા.

 

ગ્રિષ્મના વૈશાખ તપતા હો ભલે;

શીત શબનમ આપતી મંજુષા.

 

કાષ્ટ ચંદનની નથી ભેટ પણ;

દિલધુફારીનું ધબકતી મંજુષા.

 

૧૨/૧૨/૧૯૯૬

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: