“સુખિયા જીવ”(૨)

“સુખિયા જીવ”(૨)    
(ગતાંકથી ચાલુ)
“ઓટોમોબાઇલ ઇન્જીનીયર થઇશ પણ એજ્યુકેશનલ સાથે પ્રેક્ટિકલ પણ જરૂરી છે.તે માટે કોઇના વર્કશોપમાં કામ કરવું જોઇએ”
“બસ..ને? તે માટે આપણે પ્રાણલાલને મળીએ”કાકાએ કહ્યું. પ્રાણભાઇને મળ્યા અને આખી વાત સમજાવી તો પ્રાણભાઇએ કહ્યું
“ભલે આવે અને પોતાનો વર્કશોપ સમજીને પોતાની રીતે કામ કરે”
                  સમય પસાર થતો ગયો અહી એ ગાડી અને સ્કૂટર રિપેરિન્ગ,મોટર રીવાડિન્ગ,વેલ્ડિન્ પણ લેથ મશીન પર કામ કરતાં વિરજીભાઇના કારખાનામાં સાંગાડા પર કરેલ કામનો અનુભવ બહુ કામ લાગ્યો.જ્યારે જયુના હાથમાં ડિગ્રી આવી ત્યાં સુધી એ પ્રેકટિકલી પણ તૈયાર થઇ ગયો હતો.એક દિવસ વર્કશોપના ટેબલ પર વિચાર કરતા જયુને પ્રાણભાઇએ કહ્યું
“શું વિચારે છે?”  
“આપણું વર્કશોપ ગલીના ખાંચામાં છે”
“એ તો છે.તો શું કરીશું?”
“એક નવું વર્કશોપ ખોલીયે ગામના છેવાડે જ્યાં વધારે ટ્રક પાર્ક થતાં હોય”
                જયુએ જેમ ધાર્યુ હતું તે પ્રમાણે જમીન લેવાઇ તેના પર તેના પ્લાન પ્રમાણે વર્કશોપનું બાંધકામ થયું નવા ઓજાર લેવાયા અને નવા અનુભવી કરિગરો નોકરી પર રાખ્યા અને એ તો ધમધોકાર ચાલવા લાગ્યું.પ્રાણભાઇની એક જ લાડકી દિકરી હતી પ્રેમિલા.તેણી અને જયું સાથે જ ભણતાં હતાં.જયુ ઓટોમોબાઇલ ઇન્જીનીયર થયો જ્યારે પ્રેમિલા ડોકટર થઇ.પહેલાંથી જ જયુની પ્રાણભાઇના ઘરમાં આવ જા સારી હતી જેથી સમય સાથે બન્ને વચ્ચે પ્રેમ પાંગર્યો એનો અણસાર પ્રાણભાઇને આવી જતાં એક દિવસ જયુના કાકા વાલજીભાઇ પાસે આવ્યા ને કહ્યું
“જો તમે રજા આપો તો… … …!!!!”
“હું પ્રેમિલાને પુત્રવધુ તરિકે સ્વિકારવા તૈયાર છું”
“… …!!!!!”પ્રાણભાઇ તો જોઇ જ રહ્યા
“હું એ જ કહેવાનો હતો પણ મારી વાત કાપી એ જ વાત તમે કરી એ તમારી મોટાઇ લેખાય”
“આપણામાં દિકરીનો બાપ સામેથી બોલે નહી એટલે મેં તમને બોલતા રોક્યા”
      બન્ને મિત્રો ખુશી થઇ ગળે મળ્યા તારીખ પાકી થઇ તે પ્રમાણે વેવિશાળ થયા અને તરત જ લગ્ન લખાયા ને જયુ ને પ્રેમિલા ચાર ફેરા ફરી પરણી પણ ગયા.દોઢ મહિનો હનીમુનમાં લગભગ આખું ભારત ફર્યા ને પાછા આવ્યા ત્યાર બાદ ઘેરથી બે ગાડી નિકળતી એક જ્તી વર્કશોપ પર અને બીજી જતી ક્લિનીક પર.એક દિવસ જયુ વર્કશોપનો હિસાબ તપાસતો હ્તો ત્યારે તેને નવાઇ લાગી ક્યાં પણ પેટ્રોલખર્ચના એક પણ આંકડો દેખાયો નહી.તેણે વિશનજીભાઇ મ્હેતાજીને બોલાવ્યા અને પુછ્યું
“વર્કશોપની ગાડીમાં વપરાતા પેટ્રોલના પૈસા ક્યાં ઉધાર્યા છે?”
“ભાઇ પેટ્રોલના પૈસા તો બન્ને ગાડીના ઘેરથી ચુકવાય છે એટલે ઘરખર્ચમાં આવે છે”
“તમને નામાવટીકોણે બનાવ્યા?મારી ગાડી વર્કશોપ ખાતે વપરાય છે અને પ્રેમિલાની ક્લિનીક ખાતે બન્ને ગાડીના બીલ અલગ તારવો મારી ગાડીના પૈસા વર્કશોપ ખાતે માંડો અને ક્લિનીકના બીલના પૈસા ક્લિનીકથી મંગાવી લેજો.”
સાંજે દવાખાનાથી પ્રેમિલાનો ફોન આવ્યો.
“પેટ્રોલના પૈસા મોકલાવી આપ્યા છે અને ગાડી રિપેરીન્ગના પૈસા મંગાવી લેજો યાદ અપાવું છું”
હનીમુન પરથી આવ્યા બાદ આમતો જયુને પ્રેમિલાના સ્વભાવ અને વર્તન પરથી એટલું તો સમજાઇ ગયું હતું કે,આ પ્રેમ ન્હોતો જુવાનીનો ક્ષણિક આવેગ હતો.ત્યાર બાદ ઘરમાં ચડભડ થવાની શરૂઆત થઇ હતી પણ તે દિવસની રાતના ઘરમાં પહેલી તીરાડ પડી જ્યારે જયુએ કહ્યું
“ક્લિનીકની આવકમાંથી તો તું ઘરમાં રાતી પાઇ પણ આપતી નથી ને વડચકા શેના ભરે છે?”
એ વાત પરથી ઘરમાં પોટા પાયે ઝઘડો થયો.એકાદ અઠવાડિયા પછી વિરજીભાઇની પુત્રવધુને પ્રેમિલાના ક્લિનીકમાં દાખલ કરી તો જયુએ ક્લિનીક પર પ્રેમિલાને ફોન કરી કહ્યું
“મારા ઉસ્તાદના દિકરાવહુનો કેસ તારા ક્લિનીકમાં દાખલ કર્યો છે તો બરોબર સંભાળ લેજે”
                જયુના કહેવાથી એમ વાત માને તો પ્રેમિલા શાની એતો કેસ પોતાના આસિસ્ટન્ટને સોંપી પોતે બહાર જ્તી રહી.આખરે વિરજીભાઇની દિકરા વહુને જનરલ હોસ્પિટલમાં ઇમર્જન્સી કેસ તરિકે દાખલ કરી પણ માલકની મહેરબાનીથી મા તો બચી ગઇ પણ સાત માનતા માન્યા બાદ અવતરેલો દિકરો ગુજરી ગયો.તે રાત્રે જયુ ને પ્રેમિલા વચ્ચે સખત ગરમા ગરમી થઇ.
“તને લેડી ડૉક્ટર કોણ કહેશે? તું ડૉક્ટર નહીં ડાકણ છો ડાકણ જે પેલા નવજાતને ભરખી ગઇ”
એ સાંભળી ને પ્રેમિલા મ્હોં બગાડી પગ પછાડ્તીને જોરથી બારણાં પછાડતી બહાર ચાલી ગઇ.આ વાતને બે અઠવાડિયા થયા હશે તો જયુના વર્કશોપમાં ટાયર રીથ્રેડીન્ગ પ્લાન્ટનું ઉદઘાટ્ન થવાનું હતું.કાર્ડ છપાઇને આવી ગયા ત્યારે વર્કશોપ મેનેજરે કહ્યું
“ભાઇ આપણે કેક ટાયરના આકારનું બનાવીએ તો?પેલી બેકરી કરતાં આપણે પ્રિન્સ હોટલમાં ઓર્ડર આપીએ તો ભલે બે રૂપિયા વધારે લેશે પણ બનાવશે અફલાતુન”
“ભલે તમને યોગ્ય લાગે તેમ કરો”
“આજે સાંજે સાત વાગે આપણા નવા પ્લાન્ટનું ઉદઘટન છે તો સમયસર આવી જજે ખાસ યાદ અપાવું છું”જયુએ બપોરે ક્લિનીકમાં ફોન કરી પ્રેમિલાને કહ્યું
“હું નહીં આવી શકું આજે અમેરિકન ડૉક્ટરનું એક ગ્રુપ જનરલ હોસ્પિટલમાં આવવાનું છે એટલે મારે એ મિટીન્ગ અટેન્ડ કરવાની છે”કહી ફોન પછાડ્યો.
    ઉદઘાટનની તૈયારી ચાલતી હતી એટલામાં મેનેજરની બુમાબુમ સંભળાઇ અરે જલ્દી જાવ કોઇ પ્રિન્સ હોટલમાંથી ઓર્ડર આપેલ કેક લઇ આવો એટલે જયુએ કહ્યું
“હું જાઉ છું.મારા સાથે કોઇને મોકલાવો જે કેકને સાંચવે.”
                     જ્યુ પ્રિન્સ હોટલમાં પહોંચ્યો તો તેણે જોયું કે,કોલેજના જુના મિત્રો વચ્ચે બેસીને પ્રેમિલા વાઇન પી રહી હતી.જયુને બે ત્રણે મિત્રોએ બુમ પણ મારી.
“ઓહો! જે.પી.કેમ છો? આવીજા ભાભી પણ હાજર છે ચીઅર અપ મેન”
જયુએ કેક સાથે આવેલ માણસને આપી ગાડીમાં રાહ જોવા કહી બધા બેઠા હતાં ત્યાં ગયો.
“તો આ છે તારૂં અમેરિકન ડેલીગેશન?”
“જયુ મોઢું સંભાળ તું નથી ઓળખતો આ લોકો કોણ છે?”
“મને શિખામણ આપે છે?બધા વચ્ચે મારી મશ્કરી કરે છે?”કહી જયુએ પ્રેમિલાને બાવડેથી પક્ડી ઊભી કરી ને તમાચો મારી ત્યાંથી નીકળી ગયો.
    ઉદઘાટન સમારંભ પુરો થયો.સૌને વળાવીને જયુ ઘેર આવ્યો ત્યારે લમણે હાથ દઇ કાકા બેઠા હતાં.સામે પડેલી ટીપોય પર એક એટેચી ખુલ્લી પડી હતી જેમાં રૂપિયાઓની થપ્પીઓ હતી તેના પર એક સ્ટેમ્પ પેપર પડયો હતો.
“શું થયું કાકા?”
“પ્રેમિલા વહુ ચાલ્યા ગયા”
“તો….?”
“આ મુકી ગઇ છે પાંચ લાખ રૂપિયા રોકડા દવાખાનાની ગાડીની કિંમત અને છૂટાછેડાના કાગળિયા”
“તો….?”
“ખોટું થયું આપણે ક્યાં પૈસાની કે છૂટાછેડાની વાત કરી હતી?”
“હું છૂટાછેડા લેવાનો જ હતો સારૂં થયું તેણીએ સામેથી વાત કરી”કહી જયુએ છૂટાછેડાના કાગળ પર સહી કરી કાકાને આપતાં કહ્યું
“બાકી રહી પૈસાની વાત તો તમારે રાખવા ન હોય તો બા બાપુજીના નામે ટ્રષ્ટ બનાવો ને તેમાંથી ગરિબોને મફત ઇલાજ થાય માટે મદદ કરજો”કહી અટેચી કાકાને સોંપી.
    આ બનાવ પછી જયુનું મન ક્યાં પણ લાગતું ન હ્તું તેમાં એક દિવસ કચ્છનો એક કણબી ગાડી બગડી જતાં જયુના વર્કશોપ પર રીપેરીન્ગ માટે લાવ્યો.સાથેના માણસ સાથે વાત કરતાં સાંભળીને જયુ તેની નજીક જઇને પછ્યું
“કચ્છમાં ક્યું ગામ ભાઇ?”
“બળદિયા,તમે કચ્છી લાગો છો… ક્યાંના છો?
“માંડવીનો”
“આવો ગાડી રીપેર થાય ત્યાં સુધી ઓફિસમાં બેસીએ,અરે નારાયણ જરા ત્રણ ચ્હા મંગાવજો”કહી જયુ તેમને ઓફિસમાં લઇ ગયો.
“બેસો”
      ચ્હા આવી અને પિવાઇ ગઇ ત્યાં સુધીમાં કાસમ આવીને કહી ગયો ગાડી થઇ ગઇ.
“શું હતું કાસમ?”
“કાંઇ નહી, ઓઇલ ફિલ્ટરનો નટ ઢીલો પડી ગયો હતો ને ફેન બેલ્ટ બદલાવ્યો”
“કેટ્લા થયા? જરા રામ અવતારને મોકલ”
“૭૫ થયા ભાઇ”રામ અવતારે આવીને કહ્યું
“પંચોતર……!!!!”
“કેમ વધારે લાગે છે?”આશ્ચર્યથી જયુએ પુછ્યું
“અરે..શું વાત કરો છો ભાઇ”
“તો….?”
“અરે શું વાત કરૂં કચ્છમાં લાઇટના ઠેકાણા નથી અને ઇન્જીન રીપેરિન્ગવાળા તો લોહી પી ગયા છે.ક્યાંક ક્યાંક તો શું લૂટ ચાલે છે એ તો તમે નજરોનજર જુઓ તો ખબર પડે.આજકાલના શિખાઉ છોકરડા એક વાઇસર બદલી આપે તો કહેશે આપો વીસ રૂપિયા”
“શું વાત કરો છો?”
“હા સાચું કહું છું,ક્યારેક કચ્છ આવોતો મળજો.બળદિયા બસ સ્ટેશન પર ખાલી કહેજો શિવજી વાલા ક્યાં રહે છે?કોઇપણ મારૂં ઘર બતાવશે,ભલે જય સ્વામિનારાયણ”પૈસા આપતાં કહ્યું
“જય સવામિનારાયણ”
(ક્રમશ)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: