“અમે જીવ્યા”

અમે જીવ્યા

(રાગઃ હ્રદયના શુધ્ધ પ્રેમીને નિગમના જ્ઞાન ઓછા છે…)

 

કહું કે ના કહું એવા વિચારોમાં અમે જીવ્યા;

જતી વણજાર લાંબીની કતારોમાં અમે જીવ્યા.

 

ગરીબોની ત્વચા ખેંચી મઢેલા ઢોલ પીટીને;

અજબ માહોલ સર્જીને ચમારોમાં અમે જીવ્યા.

 

ચડીને વ્યાસપીઠો પર ગજવતાતા સભા મોટી;

જણાતાતા જનો જ્ઞાની ગમારોમાં અમે જીવ્યા.

 

તા કરવા કશા કામો છતાં પણ રાખતા નામો;

સદા અટવાયેલા એવા તુમારોમાં અમે જીવ્યા.

 

કદી તો લાંચ રૂસવદિયા કદી તો ભ્રષ્ટ લોકોમાં;

કદી તો મોંઘવારીના બજારોમાં અમે જીવ્યા.

 

કદી વિસ્ફોટની વચ્ચે કદી ધરણી ઘણી ધ્રુજી;

કદી ઇન્સાનિયત કેરા હત્યારોમાં અમે જીવ્યા.

 

હતાં ઊભા ધરાતલ પર વિહરતા વ્યોમ માનીને;

ચમકતાં આગિયા માની સિતારોમાં અમે જીવ્યા.

 

લખાયું જે છપાયું તે છપાયું તે વંચાયું;

ધુફારીતો સદા માટે કટારોમાં અમે જીવ્યા.

 

૨૯/૦૩/૨૦૦૧

Advertisements

One Response

  1. […] “અસીં ર્યાસી” […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: