રંગ રાખો છો

joker

રંગ રાખો છો

સમયને પારખી તેવા બદલતા રંગ રાખો છો;

તમોને હાજી હા કરનાર લોકો સંગ રાખો છો

તમારા મગજમાં શી રમત છે એ રામ જાણે છે;

Continue reading

અપવાસ (૨)

22

“અપવાસ (૨)”   

         (ગતાંકથી ચાલુ) સમયની બલિહારી છે એક દિવસ બિઝ્નેસ માટે અનુજ જે હોટેલમાં ઉતર્યો હતો અને હોટેલની લોંજમાં કેબની રાહ જોતો તે બેઠો હતો ત્યાં જ મીનાનો ભેટો થઇ ગયો.

“ઓહ!!! અનુજ તું ને અહીં?ઘણા સમય બાદ આપણે મળ્યા નહીં??”કહેતા તેણી તેની સામે આવીને બેઠી.    

“હે…..હા…હા…”

“કેમ તબિયત નથી બરોબર???”

“હં….ના…ના એવું કંઇ નથી?

“આ…હું….હા કેમ કરે છે?છેલ્લે ચિત્રામાંથી આપણે ઘેર આવ્યા તે રાત પછી તું ક્યારે મળ્યો જ નહીં ન કશી વાત-ચિત કરી મારો કશો વાંક ગુન્હો આ જ તારું સ્ત્રી સન્માન? ને નારી તું નારાયણી ખાલી સભાઓ તાળિયો પડાવવા બોલતો હતો? તે અનુજ એકાએક ગાયબ જ થઇ ગયો?

“એ સિધ્ધાંતોનો તો હું ભોગ બન્યો છું તેની તને ક્યાં ખબર છે?”

Continue reading

અપવાસ

22

“અપવાસ”     

       ચિત્રા ટૉકિઝનો પહેલો શો પુરો થવાની ઘંટી વાગી તો થિયેટરમાં પથરાયેલ માનવમહેરામણમાં જાણે પૂર આવ્યું હોય તેમ બધા બારણા તરફ ધસારો કરવા લાગ્યા અને જરાવારમાં તો સૂકી ભઠ નદી જેવું થિયેટર ખાલી થઈ ગયું.

      થોડીવારમાં ક્યાંક કાર ચાલુ થવાના તો ક્યાંક બાઇક ચાલુ થવાના વિવિધ અવાઝ વચ્ચે એ…રિક્ષા એવી બુમો સંભળાવા લાગી.રીક્ષા સ્ટેન્ડમાંથી એક એક કરીને મંકોડાની હારની જેમ બધી રીક્ષાઓ વહેતી થઈ. તેમાં એક લીમડાના ઝાડ હેઠળ કોઇ અલગારી અને બેફિકર રીક્ષા વાળો એવા અંદાઝમાં કે, કોઇને ગરજ હશે તો પોતાની મેળે અહીં આવશે તેમ જાણે સમાધી લગાવીને બેઠો હતો અને ખરેખર સવાલ થયો

“રીક્ષા ખાલી હૈ ક્યા?”

“હાં…કહાં જાના હૈ મેમસાબ?”સમાધીમાંથી જાગીને તેણે પુછ્યું

“હાઉસિન્ગ કોલોની”

“કિતી સવારી”

“દો”

“આઠ આના પૈસા… … … “

રીક્ષા વાળો કશું આગળ બોલે તે પહેલા એક યુવાન અને પુછનાર યુવતીએ રીક્ષામાં બેસતાં કહ્યું

“ચલો”

         મશીનરીના બગાડને લીધે અને અપુરતી વિજળી સપ્લાયના લીધે સરકારે શહેરના ચાર ભાગ કર્યા હતા જેમાં દરેકમાં આઠ કલાકનો વીજ કાપ ચાલતો હતો.શહેરના રસ્તાના થાંભલા પણ શોભાના ગાઠિયા જેવા હતાં એટલે અમુક પર લાઇટ ચાલુ રહેતી બાકી ઘોર અંધારૂં. થિયેટર પણ પોતાના વસાવેલા જનરેટર પર ચાલતા હતા.

“કઉઉઉ…..હાઉસિન્ગ કોલોની તરફ જતી એ રીક્ષાની હડફેટમાં રસ્તા વચ્ચે સુતેલો એક    કુતરો આવી ગયો તેને રીક્ષાવાળાએ એક ગંદી ગાળ ભાંડી અને ત્યાર બાદ તેનો બકવાસ શરૂ થયો.

“સાલા અનાજ કંટ્રોલમેં…,સક્કર કંટ્રોલમેં…,ગુળ-તેલ કંટ્રોલમેં…સબ કુછ કંટ્રોલમેં અબ..બાકી રહી બિજલી કંટ્રોલમેં….. સાલે બોલતે હૈ બર્થ કંટ્રોલ કરો લુપ લગાવ,સાલે ખુદ અપની હાફિસકો કુલુપ(તાળો) ક્યોં નહીં લગાતે….આદમી મરે યા…બાજુ…બાજુ…બાજુ…બાજુ હોના ભાઇજાન અને થોડીવાર શાંત રહેલો રિક્ષાવાળો સિસોટી વગાડતા ગાતો હતો હમ હૈ રાહી પ્યારકે હમસે……થોડીવારમાં હાઉસિન્ગ કોલોની આવી ગઇ અને અનુજના હાથમાં રમતી આઠઆની રીક્ષાવાળાના ખીસામાં સરી ગઇ વળાંક વળતી રીક્ષાની છત્રી પકડી અનુજે કહ્યું “ગુડ નાઇટ મીના…”

“તે શું તું અહીંથી જ પાછો જાય છે?”

“નહીતર બીજુ શું કાલે હું કચ્છ જાઉ છું સામાન પેક કરવાનું બાકી છે અને તારા ઘરમાં પણ કોઇ નથી શું સમજી?”

“હજી તો સાડા નવ જ થયા છે સાડા દશે જજે તને કોણ રોકે છે”

“માફ કરના બાબુ અબ હમ આપકે સાથ નહીં જા પાયેગેં”રીક્ષાની છત્રી મુકતા અનુજે કહ્યું

“અચ્છા સાબ”સલામ ભરીને રીક્ષા વાળો જતો રહ્યો અને અનુજ મીનાની પાછળ પાછળ ઘરના દરવાજા પાસે આવી ઊભો રહ્યો.પેન લાઇટના અજવાળે મીનાએ તાળુ ઉઘાડ્યું અને બારણાની બાજુના સ્ટેન્ડ પર મુકેલ લાઇટરને મીણબત્તી લઈને સળગાવી અને કમળાના દર્દી જેવું પીળુ અજવાળું થતાં અનુજનો ચહેરો જોયો.

“કેમ મુડ આઉટ છે? માથું દુખે છે?”

“ના આજે આપણે જોઇ આવ્યા એ મુવીનો વિચાર કરતો હતો કેટલી નગ્નતા દર્શાવી હતી સાલુ આપણા દેશમાં સેન્સર બોર્ડ જેવું કંઇ છે કે નહીં?” મોઢું કટાણું કરતા અનુજે કહ્યું

“મેં તો તને પહેલાથી જ કહ્યું હતું કે લોરેલ-હાર્ડીનું પિકચર કાલે છે પણ માને કોણ એક વખત થિયેટર પર ગયા એટલે ત્યાંથી એમ જ પાછું ન આવવું એ જ તારૂં દુઃખ છે,ચાલ જે થયું તે હું તારા માટે કોફી બનાવી લાવું” કહી મીના મ્હોં મચકોડતી આંખોથી તેનો ઉપહાસ કરતી બીજી મીણબત્તી સળગાવી કિચનમાં ગઇ.

“ભલે” બસ બે જ અક્ષર અનુજના મ્હોંમાંથી સર્યા.તેને કોણ જાણે કેમ પણ એમ લાગતું હતું જાણે કે આ મીના નહી આજે જ જોયેલ મુવીની હિરોઇન બોલી રહી હતી.તે ભફ કરતોક સોફામાં બેસી પડ્યો.

               નવરા માનવ મનનો સ્વભાવ છે કે સ્થીર ન રહેવું એટલે મીણબત્તીના પીળા અજવાળામાં આમતેમ જોવા લાગ્યો અને વિચારતો હતો કે મીનાએ આમ કદી કર્યું નથી ને આજે કેમ….? એકાએક તેની નજર કબાટના દરવાજામાં જડેલા આદમકદ આયના પર પડી.સોફામાંથી ઊભા થઇને તે આયના સામે ઊભો રહી તે સ્વયંને જોવા લાગ્યો.પેલો ફિલ્મનો હીરો આમ જ ઊભો હતો અને આમ જ ચાલતો હતો વિચારી બે ડગલા પાછળ હટ્યો ત્યાં તેની નઝર મીનાના પડછાયા પર પડી અને ખસિયાણો પડી ડાહ્યો ડમરો થઇ પાછો સોફા પર બેસી ગયો તો મીનાએ સોફા બાજુની ટિપોય પર કોફીની ટ્રે મુકતા પુછ્યું

“કેમ! ફિલ્મ લાઇનમાં જવાનો વિચાર છે કે શું?”

“અરે…ના…રે….ના….એવું કંઇ નથી”અનુજ પોતે આજે જોયેલી ફિલ્મના હિરો હિરોઇન સાથે બન્‍નેની સરખામણી કરતો હતો એ વાતનો અણસાર મીનાને આવી ગયો છે એવું લાગતા વાત છુપાવવા કહ્યું

“અચ્છા……..” કદાચ વધુ વાત કરૂં તો અનુજ ગુસ્સો તો ન કરે પણ મન દુભાય એવા ભયથી એટલું બોલી મીના કોફી બનાવવા લાગી.પેલી ફિલ્મની હિરોઇન હિરો માટે આમ જ કોફી બનાવતી હતી એવા વિચારે અનુજ ચડી ગયો અને મીનાને જોતો જ રહ્યો.કોફીમાં ખાંડ ઉમેરતા મીનાનું ધ્યાન ગયું

Continue reading