આંખમાં

eye

આંખમાં આંખો પરોવી ને કહો;

વાત સાચી હોય જે તેવી કહો

વાત હું તો જાણવા માંગુ છતાં;

Continue reading

અનંત યાત્રા (૪)

heaven

(ગતાંકથી શરૂ)

          બારણા પાસે જ સુતેલા રઘુનાથ અને સીતારામ બંને સફાળા જાગીને રૂમમાં દોડયા,ફર્શ પર,બિછાના પર અને બિન્દુના કપડા પર રક્ત છંટાયેલું હતું.પ્રશાંતે ઉધરસ ખાતી બિન્દુંનું મુખ ઉપરણાથી સાફ કરી પાણી પાતા કહ્યું

‘સીતારામ જલ્દી વૈદકાકાને જગાડો..’

      હાંફતી બિન્દુએ હાથના ઇશારાથી કહ્યું ના…ના પાણી પિધા પછી કંઇક શ્વાસ બેસતા એણે પ્રશાંતને કહ્યું

Continue reading

ડરતા નથી

dap

પાનખરમાં પાન જે ખરતા નથી;

તે પવનની મારથી ડરતા નથી

સંત ઢોગી હોય તે લોકો તણાં;

Continue reading

અનંત યાત્રા (૩)

heaven

(ગતાંકથી શરૂ)                                                                                                                                                       પ્રશાંત ભારે પગલે ત્યાંથી વિદાય થયો.જુના ઘરની ચાવી તેની કી-ચેઇનમાં હતી તેથી ઘર ખોલ્યું.જ્યાં ત્યાં કરોળિયાના જાળા અને ધૂળના થર દરેક વસ્તુ પર જામેલા હતા, એ જોતો એ પહેલા માળે આવ્યો.સામેના ખુણામાં પડેલી કાળી પેટી ખેંચીને બારીમાંથી આવતા સૂર્ય પ્રકાશમાં તેણે બંસીધરે આપેલ ચાવી અને બતાવેલ વિધીથી પેટી ખોલી.પોતાના પિતાશ્રીના મોતીના દાણા જેવા અક્ષરો જોઇને પ્રશાંતની આંખેથી આંસુ ઉમટી પડયા.તેણે હસ્તપ્રતને આંખે લગાળી ચુમીને યથાવત મુકીને તાળુ માર્યું અને પેટી જ્યાંથી ઉપાડી હતી ત્યાં પાછી મુંકીને મુંબઇની ગાડી પકડી. મુંબઇના ઘરમાંથી જોઇતી ચીજ વસ્તુઓ ઉપાડી વષો જુનો નોકર સીતારામ અને પુજા માટે જોઇતા જુદા જુદા ફૂલો માટે ખાસ રાખેલ માળી રઘુનાથ સાથે પોતાના ગામ પાછો ફર્યો.ત્રણેય મળીને ઘરની સાફ સફાઇમાં લાગી ગયા સાંજ પડતા ઘર દીપી ઉઠયું.

Continue reading

મુકતક (૧૮)

pearl

હાથમાં પકડી કલમ ઘસતા રહો,

જયાં કવિઓ હોય ત્યાં વસતા રહો;

કોઇ શું કહેશેધુફારીપરવાહ નથી,

Continue reading

અનંત યાત્રા (૨)

heaven

(ગતાંકથી શરૂ)

          માતાના મૃત્યુનો શોક પ્રશાંત જીરવી ન શક્યો અને ત્યારથી એ સતત શુન્ય મનસ્ક રહેવા લાગ્યો.ક્યારેક વિચાર મગ્ન થઇ જતો ત્યારે તેની આસપાસ મંડરાતી બિન્દુ તેને ગમગીનીમાંથી બહાર લાવવાનો પ્રયત્ન કરતી.મહાવિદ્યાલયમાં પણ એ જે મન મુકીને પ્રવચનો આપતો તેમાં પણ ફરજનું તત્વ રહ્યું.સાંજે એ વાંચનાલય-પુસ્તકાલયમાં વ્યતીત કરતો હતો તેના બદલે સમુદ્ર કિનારે બેસી ઉભરાતી લહેરો જોયા કરતો.

          એક દિવસ સમુદ્ર કિનારે પ્રશાંતને તેનો જુનો મિત્ર બનવારી ત્રિવેદી મળી ગયો. બનવારી તેને પોતાની બેઠક પર લઇ આવ્યો.ત્યાં બેસી બંને જુની વાતો અને પ્રસંગો યાદ કર્યા.તે દરમ્યાન બનવારીએ પ્રશાંતને ભાંગ પિવડાવી એટલામાં અહમદ અલ્લારખા આવ્યો તેમણે ઢોલકની થાપે ભોજપુરી ગીતો ગાયા જેમાં બનવારીએ હાર્મોનિયમ વગાડતા સાથ આપ્યો.પ્રશાંતની ગમગીની ખંખેરાઇ ગઇ.તે દિવસથી સમુદ્ર કિનારે જવાના બદલે બનવારીની બેઠક પર તેનો વધુ સમય પસાર થવા લાગ્યો.બિન્દુ આ બધું મુંગા મોઢે જોયા કરતી હતી પણ ઘેર પાછા ફરતા પ્રશાંતને ખુશ જોઇ એને ખુશી થતી.

Continue reading

મુકતક (૧૭)

Pearls A

સુરજ નારાયણ રથમાં ઘોડા સાત લઇને આવ્યા છે,

મન માણિગર રીઝવવાને સોગાત લઇને આવ્યા છે,

માનવ મહેરામણમાં છે ‘ધુફારી’એટલું એ જાણે છે

Continue reading